Vier walkmanbatterijen en 20 condooms. Maak daar maar 40 van.
- Een fles wodka. - Zes repen chocola.
Vier pakken tampons in diverse grootten.
Ik kom niet van die stank af. Ik verander langzaam in een vis.
Gewone zeep is pure tijdverspilling.
Ik heb iets zwaarder nodig, iets chemisch, puur vergif.
Een lekker blikje beef curry.
Een lading batterijen.
En een Daily Telegraph.
Voor de cricket-uitslagen.
Kun je deze tas vullen met zacht wc-papier ?
Jasmijnthee, Tijgerbalsem, lippenzalf, theezaadolie, badolie...
- Haarbleekmiddel. - ... haarverzachter, huidcrème...
- Iets met suiker. - 12 pakjes vloeitjes.
Komijnzaad, safraan, kaneel.
... deodorant en reinigingscrème.
Wat wil jij ?
Hou in Ko Pha-Ngan je handen thuis en je gulp dicht.
Ik had me erg verheugd op airconditioning en koud bier,
maar eenmaal in Ko Pha-Ngan wilde ik zo snel mogelijk weer weg.
Ineens zag ik heel duidelijk waarom ons eiland zo bijzonder was
en waarom we het verborgen hielden.
Want als we dat niet deden, zou het vroeg of laat ook zo worden.
Kankergezwellen.
Parasieten.
Die de hele wereld opvreten.
Nog een paar maanden. Misschien een jaar.
Ja, echt.
Wat ?
Ik heb het naar mijn zin. Het is een heel andere wereld.
Ik bel snel weer. Dat beloof ik.
Ik mis jullie ook.
Oké. Doei.
Doei.
Hoe voelt het om weer terug te zijn in de echte wereld ?
- Anders dan ik me herinnerde. - Het is elke keer erger.
Richard, je bent het echt.
Hoe gaat het met je ?
Sammy, kom hier.
- Ricardo. Alles kits ? - Meiden, dit is hem nou.
De kanjer met de kaart.
Zij gaan ook mee.
Sorry dat het zo lang heeft geduurd, maar...
Jongens, ik zat ernaast.
Wat klets je nou ?
Dat strand bestaat helemaal niet.
- Wat een toeval, zeg. - Bestaat niet ?
Echt. Er klopte niks van die kaart.
Het was dus toch een fabeltje.
Nee, heus. Het bestaat niet.
- Kom nou. - Die kaart was niet echt. Begrepen ?
Daar trappen we niet in. Het is vast een paradijs.
Man, wat bazel je nou ?
- Hij probeert ons te belazeren. - Er is godverdomme geen eiland.
Koop voortaan je eigen pilsjes maar.
Dus je hebt hun verteld waar je heen ging ?
En ze hebben de kaart gezien ?
- Hebben ze er zelf een ? - Nee.
Oké.
Dan valt het voorlopig wel mee.
Alleen redden die het nooit.
De rest hoeft het niet te weten.
Dit blijft tussen ons tweeën.
Bedankt.
Graag gedaan.
Ik ga even biljarten met Sumet.
Sumet, zullen we ?
Waarom ga jij het bed niet vast opwarmen ?
Ik wil je iets vragen.
Het was heel lekker.
Dat bedoel ik niet.
Het gaat over Bugs.
Oké.
Het zit zo.
Bugs is mijn vriend.
Mijn partner.
En jij bent iemand met wie ik heb gevreeën.
- Is dat duidelijk ? - Prima.
- Geen probleem. - Mooi.
Ga slapen. Ik wil voor het ontbijt misschien nog wel een keer met je vrijen.
Zo werd het geregeld.
Ze zou me niet verraden.
Ik had haar stilte gekocht en mocht terug mee naar het eiland.
Ik dacht liever maar niet aan wat het me echt zou kosten.
Oké, we zijn er klaar voor.
- Gaat het, Keaty ? - Ja, geen probleem.
Het einde van al je problemen. Hier is je bleekmiddel.
Ik heb twee flesjes reinigingsmelk.
- Het laatste nieuws. - Mijn eeuwige dank.
Hier doe ik tijden mee.
Fantastisch. Je bent een schat.
- Heb je mijn batterijen ? - Hier.
Te gek.
Sten, dit is allemaal voor jou. Christo...
Hé, Ricardo.
Voor wie is de beef curry ?
Eén wegwerpcamera.
Niet zo goed als deze die je eerst had, maar goed.
Dat geeft niet. Ik ben er heel blij mee.
Wat is er ?
- Hoe heb je het gehad ? - Op 't vasteland ? Leuk.
Alles ging goed.
Met Sal, bedoel ik.
Prima. We kunnen goed met elkaar overweg.
Ze zeggen hier dat ze jou wel ziet zitten.
Ga weg. Daar heb ik niks van gemerkt.
- Er is niks voorgevallen ? - Natuurlijk niet.
Echt waar ?
Ik was zo blij dat ik terug was, dat ik het moment niet wilde bederven.
Echt waar.
Ik heb je gemist.
Toe nou. Vooruit.
Alsjeblieft.
Ga bij elkaar staan.
Toe.
Dicht bij elkaar.
Een beetje naar achteren.
Een, twee, drie.
Het was bijna alsof ik nooit weggeweest was.
Alsof Ko Pha-Ngan nooit was gebeurd.
Bijna.
Het komt wel goed.
Een haai.
Hou je kop. Hij is helemaal niet dood.
Mijn been.
We kunnen je naar een ziekenhuis brengen.
Maar dan mag je niemand vertellen waar het gebeurd is.
Ons geheim moet bewaard blijven.
Wat zegt hij ?
Hij wil dat we hulp laten komen. Hij durft het water niet over.
Dat begrijp ik wel, maar dat kan echt niet.
- Laat iemand komen. Ik heb hulp nodig. - Dat gaat niet.
Je gaat zelf of je blijft hier en hoopt er het beste van.
Is iemand het er niet mee eens ?
Wat zegt hij ?
Hij wil weten hoe het met zijn makker is.
We zijn hier vandaag bijeen om Sten onze laatste eer te bewijzen.
Moge God zich over je ziel ontfermen.
Rust in vrede.
We zullen je missen.
Jag älskar dig van Christo en mij.
Riposati in pace van Lorenzo.
Na de begrafenis probeerden we de draad weer op te pakken.
Maar het liep gewoon niet lekker.
Het werd al snel duidelijk dat het probleem bij Christo lag.
Hou toch eens je kop.
Als je ten prooi valt aan een haai of iets ander ellendigs,
kun je het beste maar meteen het loodje leggen.
Dan kunnen ze het er tijdens de begrafenis over hebben wat een toffe kerel je was.
Of je zorgt dat je snel beter wordt, zodat het leven gewoon door kan gaan.
Ik kan er niet meer tegen.
Lekker sfeertje.
Beter worden of doodgaan.
Maar niet iets er tussenin, want daar heeft iedereen de pest aan.
Dit kun je niet maken.
Wat een walgelijke toestand.
- Neem hem weer mee terug. - Leg hem hier maar neer.
Stelletje barbaren.
Waar zijn jullie toch mee bezig ?
Hoe kunnen jullie ?
Vuile smeerlappen.
Klootzakken.
We hadden ons vast schuldiger gevoeld als het niet zo was geholpen.
Maar uit het oog was echt uit het hart.
Zodra hij weg was, voelden we ons een stuk beter.
Je kop in het zand steken was niet moeilijk,
maar het vergeten viel niet altijd mee.
Geef ze je dollars, naai hun dochters en maak er een Wonderland van.
Kom mee.
Zie ik het verkeerd...
... of heeft ze een kaart in haar handen ?
En klopt het of klopt het niet...
... dat jij die getekend hebt ?
Dat gelieg kan me niet eens schelen.
Maar die kaart geeft gedonder.
Ben je de boeren soms vergeten ? Met die geweren ?
Ze hebben ons gewaarschuwd dat er niemand bij mocht komen.
Straks denken ze dat we vakantiefolders hebben staan uitdelen.
We kunnen het ze toch uitleggen ? We geven Daffy gewoon de schuld.
Uitleggen ?
Jij blijft hier tot die lui komen.
- Hier ? - Ja, hier.
Zorg dat je die kaart terugkrijgt. Hoe dan ook.
Sal, wacht nou.
Dat kan wel weken duren.
- En tot die tijd hou jij hier de wacht. - En wat doe ik als ze komen ?
Dan pak je die kaart.
Het is jouw schuld dat ze hem hebben. En zorg dat ze ophoepelen.
Ga je ze ook over ons vertellen ?
Wat een ellende.
Ik wilde die lui hier net zo min als Sal.
Maar wat verwachtte ze nou van me ?
Dat ik ze weg zou jagen ? Zo angstaanjagend was ik niet.
Tegen de tijd dat ze hier waren, was ik allang verhongerd.
- Sal, ben jij dat ? Haal dat licht uit... - Smeerlap.
Wat krijgen we nou ? Ik kan er niks aan doen.
- Ik moet hier blijven. - Daar gaat het niet om.
- Waar gaat het dan wel om ? - Om jou en Sal in Ko Pha-Ngan.
O, dat.
Ze heeft het iedereen verteld.
Ik moest er als laatste achterkomen.
Zij is tenminste eerlijk. Dat kun je van jou niet zeggen.
Françoise, ik weet niet wat ik moet zeggen.
Er valt niks te zeggen.
Bedankt.
Je had me geen groter plezier kunnen doen.
Te gek.
Verdorie.
Wat ben je toch een idioot.
Ik lag in puin, al had ik het wel verwacht.
Ik had het verdiend.
Ik had met allerlei smoesjes kunnen komen aanzetten,
maar dat had niets uitgemaakt.
Fantastisch.
Ik dacht dat mijn dagen geteld waren.
Het was het einde van de wereld.
Maar dat was niet zo.
Al snel merkte ik dat er genoeg dingen waren om me bezig te houden.
En voor ik het wist, had ik ontdekt dat liefde net zoals verdriet
langzaam vervaagt en wordt vervangen door iets veel opwindenders.
Hierboven was het leven een stuk beter.
Ik kon doen en laten wat ik wilde.
Ik hoefde niet te werken en niemand zeurde me aan mijn kop.
Hier was ik de baas.
Ik hoefde niet zo nodig meer terug.
SPEL UIT OPNIEUW ?
Oké, ik deed maar wat.
Maar hoe langer ik van de rest weg was, hoe minder ik ze miste.
En ik vond anderen om mee te spelen.
Al wisten die van niks.
Het bos was mijn domein.
De kaart veroveren was mijn missie.
En dit waren mijn verdedigers.
Ik was de enige die de zaak kon overzien.
Die wist hoe alles in elkaar stak.
Het eiland.
Ik.
En zij.
De indringers.
Alles hing samen.
We speelden allemaal hetzelfde spelletje.
En alles was terug te voeren tot één man.
Daffy.
Naar binnen.
Moet je kijken.
Ziektekiemen.
Kankergezwellen.
Ze vreten de hele wereld op.
Op het strand. Op straat.
Geef ze je dollars en naai hun dochters.
Eerst zijn het er maar vier.
Maar al snel worden het er meer.
We moeten ze een halt toeroepen.
Het is het uur nul, jochie.
Het uur nul.
Doe je mee, of niet ?
Ik sta helemaal achter je, Daffy.
Richard ? Waar ben je geweest, joh ?
Wat zit je hier nou in het donker ?
Ik ben in het donker aan het leren kijken.
Waarom ?
Weet je aan wie ik veel moet denken ?
Geen flauw idee.
- Aan Daffy. - Daffy ?
Ik vind hem geweldig.
Je hebt hem amper gekend.
Dat is zo.
Maar hij had iets.
Kom hier.
Kom hier, verdorie.
Ze hebben het over jou.
- Zeur toch niet zo. - Ik zeur niet.
- Ik wil weten wat er met hem is. - Denk je dat ik hem zo graag mag ?
- Wat doet hij eigenlijk de hele dag ? - Hij voert niks uit.
Ik weet zeker dat hij eten van ons steelt.
Hoor je wat ze zeggen ?
Het is een waardeloze uitvreter.
Kap er mee.
Je dwaalt 's nachts rond. Je praat met niemand.
Je lijkt wel niet goed wijs. Wat is er toch met je ?
Een paar weken terug ging het nog zo goed.
En moet je nou verdomme zien.
Jij vindt Daffy zo geweldig ?
Die is het in zijn bol geslagen en nu is hij dood.
Hoor je wat ik zeg ?
Laat jou dat niet overkomen.
Verzet je ertegen. Kom terug.
Het ligt niet aan hen. Jij zit fout.
Doe normaal.
Ik kan het niet verwerken.
Ik probeer me te beheersen.
Straks denken ze dat we vakantiefolders hebben staan uitdelen.
Zwammetje, Richard ?
Nee, dank je.
Ik zie het teken aan de wand zo ook wel.
- Blij dat te horen, Richard. - Ik moet mijn hoofd erbij houden.
- Het kan elk moment gebeuren. - Het uur nul ?
Zo mag ik het horen, jochie.
Zal ik je eens iets vertellen ?
Jij hebt me de weg gewezen, Daffy.
Door jou heb ik het licht gezien.
Het maakt geen reet meer uit wat ik vind. Ik laat het aan jou over.
Je kunt op me rekenen.
Hé Richard, ik wil je niet beledigen, maar je bent hartstikke geschift, man.
Leuk je ontmoet te hebben, Daffy.
We zijn op patrouille in de Delta.
Nog geen spoor van de vijand.
- Zegt die luitenant tegen me... - Er op af.
- Ik peins er niet over. - Bedoel je dat je mijn bevel negeert ?
- Daar ziet het wel naar uit. - Daar ziet het wel naar uit ?
En toen ging mijn M-16 af.
Helemaal vanzelf.
Waar wachten we nog op ?
Sam, kom terug.
Het kan niet anders. We zijn in de zevende hemel.
Twee stickies 's ochtends, twee stickies 's avonds laat.
Twee stickies 's middags, daar ben ik bij gebaat.
- Hallo. - Kut.
Wij komen uit Amerika.
We zijn toeristen.
- Uit Amerika. - We hadden een kaart.
Daarom zijn we hier.
Maar dat was een vergissing. We gaan weer.
- Kom op. - We draaien meteen om.
- We willen gewoon weg. - Geef ze iets.
Geld of zo.
Hier. Amerikaanse dollars.
Willen jullie geld ?
Hier.
Neem maar.
Of mijn horloge. Moet je luisteren.
We zijn hier nou al zes jaar.
Ik verheug me op de toekomst.
Want al hebben we zo nu en dan wat problemen gehad
en al loopt het op het moment ook niet helemaal soepeltjes,
we hebben heel veel om dankbaar voor te zijn.
En ik heb het niet alleen over het eiland.
Ik heb het over jullie.
Door jullie is het hier zo fijn.
Want het is hier fijn.
Ik kon me de Richard van vroeger niet meer voor de geest halen.
Op het eiland.
Op jullie.
En als ik hier zou blijven...
Op de toekomst.
... zou ik hem voorgoed kwijtraken.
Kom mee, ik moet met je praten. Luister naar me.
Hou op.
Luister.
Ik moet met je praten. Françoise, luister nou.
Verdorie. Hou op.
Hou op.
Ik wil je geen pijn doen.
Ik ben het. Richard.
Weet je nog ?
Waardeloze voetballer ?
Geen bitch?
Ik weet het nog.
Ik was even van de wereld.
Dat is alles.
Er zijn al vier doden gevallen. Wie weet wat er nog meer gebeurt.
We moeten er vandoor. Met zijn drieën.
Net als toen.
Ik kan hem niet in de steek laten.
- Dan nemen we hem mee. - Je ziet hoe hij er aan toe is.
Hij kan niet verplaatst worden.
Hij heeft koudvuur.
Het breidt zich uit.
Hij ligt op sterven.
Gaan jullie maar vast naar de boot.
Christo had een lijdensweg ondergaan omdat niets ons plezier mocht vergallen.
Tijdens de ideale strandvakantie mag niets de lol in de weg staan.
Zelfs de dood niet.
Denk je dat ik jullie kwaad wil doen ?
Ik ben maar een doodgewone boer.
Begrijpen jullie me ?
Ik werk hard, zodat ik mijn gezin geld kan sturen.
Als er hier te veel toeristen komen, kom ik in de problemen.
Als ik niet kan werken, verdien ik geen geld,
en heeft mijn gezin niks te eten.
Alleen jullie, had ik gezegd.
Maar er komen er steeds meer bij.
En jullie ?
Jullie geven ze een kaart.
Het wordt tijd dat jullie vertrekken.
Zet dit eiland uit je hoofd. Zet Thailand uit je hoofd.
Begrepen ?
Nee.
Wat ?
Nee.
We gaan hier niet weg.
Wij horen hier net zo goed thuis.
We wonen hier.
We hebben dit huis zelf gebouwd en we blijven hier.
Toe nou, Sal.
Volgens mij bega je een grote vergissing.
Heus.
- Als hij zegt dat we moeten vertrekken... - Hou je er buiten.
Het is allemaal jouw schuld.
Wie heeft die kaart getekend ?
Jij bent die slimmerik.
Jij sluipt altijd rond.
- Laat hem met rust. - Je steelt en speelt met onze wapens.
Je brengt vreemden hier naartoe.
Jij wilt toch zo graag blijven ?
Dan weet je wat je te doen staat.
Verdorie, Sal.
Sal, luister naar me.
Doe niet zo raar.
Doe dat pistool weg.
Deze hele toestand is aan jou te danken.
- Dat kan je toch verdorie niet maken. - Hou haar tegen.
- Help me toch. - Laat me gaan. Ga naar buiten.
Help me.
Stelletje eikels.
Kom op, Sal. Schieten.
Het valt niet mee, hè Sal ?
- Hou je kop. - Want zodra je de trekker overhaalt...
... heeft de hele rotzooi het gehad.
Dit is heel wat anders dan Christo uit het zicht weg laten rotten.
Of de vier doden die ik vandaag heb zien vallen.
Hier kan iedereen precies zien wat er gebeurt.
Hier kan iedereen zien wat je voor ons paradijs overhebt.
- Goed kijken, iedereen. - Hou je kop.
Goed kijken hoe Sal dit aanpakt.
Kom op. Waar wacht je nog op ?
Laten we maar eens kijken of ze tegen bloed kunnen.
Daar kunnen ze wel tegen.
Hou je maar aan mij vast.
Het spel was uit.
Maar zij wilde niet weg.
Het eiland had haar zo in zijn ban dat ze er vastzat.
Dus we hebben haar daar achtergelaten.
En wij ?
We droegen onze zonden met ons mee en gingen naar huis
om ons oude leven weer op te pakken.
Natuurlijk vergeet je nooit wat je hebt gedaan.
Maar je past je aan.
Het leven gaat door.
GEBRUIKER: RICHARD
WACHTWOORD: **********
- Wil je iets ? - Nee, bedankt.
En ik ?
Ik geloof nog steeds in het paradijs.
Maar ik weet nu datje er niet zomaar heen kunt.
Want het is geen plaats.
Het is een moment in je leven waarop je voelt dat je ergens bij hoort.
STRANDLEVEN
En als je zo'n moment eenmaal hebt meegemaakt...
... duurt het voor altijd.
PARALLEL UNIVERSUM
LIEFS, FRANCOISE
www.ondertitels.nl